Standard rasy

Standard rasy odzwierciedla wygląd idealnego psa, żaden z podanych w nim wymogów nie jest przypadkowy i prawie każdy ma swoje źródło w użytkowości Psa i zapewnieniu mu zdolności do pracy w takim charakterze w jakim używana jest rasa. Napisałem prawie każdy, bo np. dzisiejszy wymóg dotyczący wzrostu psa jest o 10 cm wyższy niż ten który obowiązywał przez prawie 100 lat do roku 1986, a powodem zmiany była próba wyeliminowania z rasy psów w starym typie. Kilka praktycznych przykładów – szeroka łapa – powoduje mały nacisk na podłoże (w przeliczeniu kg na cm kwadratowy) dzięki czemu Barbet nie zapada się na podmokłym terenie, – szczęki jednakowej długości „domknięty zgryz” – Barbet pływa z pyskiem ledwo wystającym nad wodę a czasem nurkuje, szczęki muszą się zamknąć…żeby woda nie wlewała się psu do pyska idt. Itp (może kiedyś napiszemy cały komentarz do standardu ze zdjęciami). A włos ma być kędzierzawy, czyli układać się w kędziory/loki.

Polska wersja standardu jest bardzo dobrze przetłumaczona i oddaje ducha francuskiego standardu (co przy różnym rozumieniu niektórych słów wcale nie jest łatwe, tym bardziej, że polski standard był tłumaczony z … angielskiego). W polskim tłumaczeniu jest kilka pominięć o których można przeczytać w ramkach:

FCI-Standard N° 105 / 29. 03. 2006 /GB

FRANCUSKI PIES WODNY (BARBET)barbet Standard rasy

Wersja polska: kwiecień 2010

POCHODZENIE : Francja.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA

21.02.2006.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies do polowania na ptactwo wodne; podobnie jak inne psy wodne, jest więcej niż tylko aporterem:
wyszukuje i wypłasza ptactwo, ukryte w zaroślach i trzcinach, i aportuje strzelone sztuki. Bardzo odporny na zimno, powinien
iść do wody bez względu na pogodę.

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 8 Aportery, płochacze,
psy wodne.
Sekcja 3 Psy wodne.
Obowiązują próby pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Bardzo stara rasa, pospolita w całej Francji, wykorzystywana do polowań na ptactwo wodne.
Opisana już w XVI wieku.

WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości, naturalny pies o gęstej, wełnistej sierści, dającej doskonałą ochronę przez
zimnem i wilgocią. Sierść tworzy brodę (po francusku barbe), stąd nazwa rasy – barbet.

WAŻNE PROPORCJE:

  • Kufa nieco krótsza od czaszki.
  • Długość tułowia nieco większa od wysokości w kłębie.
La longueur du corps, mesurée de la pointe de l’épaule à la pointe de la fesse, est légèrement supérieure à la hauteur au garrot.(franc.)
Powinno być (identycznie jak u Briarda): Długość tułowia od stawu barkowego do guza siedzeniowego powinna być nieco większa od wysokości w kłębie

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Opanowany, bardzo przywiązany do właściciela, towarzyski, uwielbia wodę, nawet
bardzo zimną.

GŁOWA: Sierść na głowie opada aż na grzbiet nosa. Broda obfita i długa, wąsy na całej długości kufy.

MÓZGOCZASZKA:

Czaszka: Zaokrąglona i szeroka.

Stop: Wyraźny.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Duży, o dobrze rozwartych nozdrzach, czarny lub czekoladowy, w zależności od umaszczenia.

Kufa: Raczej kanciasta. Grzbiet nosa szeroki.

Wargi: Grube, dobrze pigmentowane, całkowicie zakryte długim włosem. Krawędzie warg czarne lub brązowe.

Uzębienie: Szczęki jednakowej długości. Zgryz nożycowy, mocne uzębienie, siekacze duże i równo ustawione.

Oczy: Okrągłe, pożądane ciemno brązowe. Powieki czarne lub brązowe.

Yeux : Ronds, de préférence marron foncé. Le bord des paupières est noir ou marron.

Powinno być : Oczy: Okrągłe, pożądane ciemno brązowe. Krawędzie powieki czarne lub brązowe.

Uszy: Nisko osadzone (na wysokości oczu lub niżej), długie, płaskie, porośnięty długim, sznurowatym włosem. Ułożone

wzdłuż kufy uszy sięgają sierścią co najmniej 5 cm poza nos, a sama małżowina sięga dalej, niż kącik warg.

Oreilles : Attachées bas (à la hauteur de l’oeil ou un peu plus bas), longues, plates, larges, garnies de longs poils formant des mèches. Lorsqu’on les rassemble devant la truffe, elles dépassent celle-ci d’au moins 5 cm (avec le poil). Le cartilage des oreilles dépasse la commissure des lèvres.

Powinno być: Ucho: Nisko osadzone (na wysokości oczu lub niżej), długie, płaskie, szerokie, porośnięty długim, sznurowatym włosem. Ułożone wzdłuż kufy uszy sięgają sierścią co najmniej 5 cm poza nos, a sama małżowina sięga dalej, niż kącik warg.

SZYJA: Krótka i mocna.

TUŁÓW:

Grzbiet : Mocny i pewny.

Lędźwie: Wysklepione, krótkie i mocne.

Zad: Krągły, oglądany z boki jest płynny przedłużeniem lędźwi.

Croupe : Profil arrondi, prolongeant harmonieusement la ligne du rein.

Powinno być : Zad: Z profilu krągły, będący płynnym przedłużeniem linii lędźwi

Klatka piersiowa: Szeroka, pojemna, głęboka – sięga łokcia, zaokrąglona, ale nie beczkowata.

OGON:

Lekko wzniesiony, w ruchu noszony powyżej poziomu grzbietu, nisko osadzony, z haczykiem na końcu.

Un peu relevée, dépassant l’horizontale quand le chien est en action, attachée bas, formant un léger crochet à l’extrémité.

Powinno być: Nieznacznie podniesiony ponad poziom (grzbietu), gdy pies jest w ruchu, osadzony nisko, na końcu mocno/wyraźnie zawinięty*

*Opis dotyczący zawinięcia ogona jest identyczny jak w standardzie Briarda, u Barbeta to zawinięcie ma być mocniejsze.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Łopatka: Ukośna. Kąt w stawie barkowym od 110° do 115°.

Ramię : Mocne, dobrze umięśnione.

Przedramię: Proste, pionowe, o mocnym kośćcu, porośnięte długą sierścią.

KOŃCZYNY TYLNE:

Udo: Skośnie ustawione, dobrze umięśnione.

Cuisse : Légèrement oblique, bien gigotée.

Powinno być Udo: lekko skośne, dobrze umięśnione

Staw skokowy: Niski, dobrze kątowany.

Śródstopie: Pionowe. .

ŁAPA: Duża, okrągła, mocno owłosiona.

CHODY : Swobodne, kończyny poruszają się równolegle wobec linii środkowej tułowia. Umiarkowanie długi wkrok,
mocny napęd kończyn tylnych.

SKÓRA: Stosunkowo gruba.

SZATA:

SIERŚĆ: Długa, wełnista i kędzierzawa, może tworzyć sznury. Równomiernie pokrywa całe ciało, wygląda naturalnie – ta

naturalność jest niezbędną cechą rasy. Modelowanie sierści dopuszczalne o tyle, o ile przydaje się psu w pracy lub ułatwia

codzienne utrzymanie.

MAŚĆ: Jednolicie czarna, szara, czekoladowa, płowa, piaskowa lub biała, łaciata z mniejszymi lub większymi łatami.

Dopuszczalne rozmaite odcienie płowe i jasno płowe. Pożądany jednakowy odcień na całym ciele.

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz
wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie: psy: 58cm – 65cm

suki: 53cm – 61 cm

Tolerancja +/- 1cm

WADY:

  • Głowa lekka i wąska, kufa wąska i zbyt długa, cienkie
  • Przodozgryz lub tyłozgryz, krzywe szczęki.
  • Jasne oczy.
  • Uszy osadzone wysoko (powyżej linii oka), cienkie,krótkie, wąskie.
  • Szyja długa i cienka.
  • Zapadnięty grzbiet.
  • Lędźwie długie i słabo związane.
  • Poziomy zad.
  • Klatka piersiowa wąska.
  • Ogon wysoko osadzony, zakręcony nad grzbietem lub leżący na grzbiecie, zbyt krótki lub z natury szczątkowy.
  • Strome łopatki.
  • Cienkie ramię.
  • Słaby kościec kończyn przednich, pióra.
  • Kończyny tylne: płaskie, słabo umięśnione uda, strome stawy skokowe, pióra, wilcze pazury.
  • Wąska, mała, słabo owłosiona łapa.
  • Cienka skóra.
  • Sierść krótka, szorstka, nie dość wełnista ani lokowata.
  • Maść: inna niż wymienione we wzorcu.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub wyraźna lękliwość
  • Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne i/lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

N.B. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełniwyczuwalne w mosznie.

Comments are closed