Le Barbet type ancien

We francuskim magazynie La FERME de Pâquerette, który zajmuje się promocją rzadkich francuskich ras zwierząt i zachowaniu różnorodności biologicznej, pojawił się artykuł poświęcony Barbetom w starym typie.

N°74 suite  – Le Barbet type ancien

Powoli do powszechnej świadomości, (również francuskiego Klubu Barbeta – artykuł bowiem został przez władze klubu doceniony i udostępniony a to zmiana wręcz epokowa związana z niedawną kompletą zmianą zarządu) dociera fakt, iż w rasie występują dwie linie psów – jedna wywodząca się od psów, od których rozpoczęto odbudowę rasy w latach 60-tych i 70-tych (takich jak S’Gandar, Islam, Pheebe/Dolly,R’Lucky) i druga wywodząca się od pudli i psów (Pudli – Blacky, Udith: mixów Pudla i Hiszpańskiego Psa Dowodnego jak H’Alix, czy psów ze schronisk jak Serynoire) o nieznanym pochodzeniu introdukowanych  do rasy w latach 80-tych i 90-tych. O ile ta ostatnia linia ma się całkiem dobrze a jej liczebność jest już duża i ustabilizowana, o tyle ta pierwsza jest rzadka i wciąż znajdują się hodowcy…którzy uważają, że nie istnieje a jeżeli nawet (zabójcza logika) to trzeba ją zwalczać jako tę nieodpowiadającą standardowi rasy (sic!). Jeszcze w 2010 klub rasy z poprzednimi władzami we współpracy z niejakim Alainem (imię to widniało jako autora zmian standardu), zamierzał po raz kolejny zmodyfikować standard przez usunięcie z rasy psów posiadających podszerstek oraz ograniczyć maksymalną (w długowłosej rasie!) dopuszczalną długość włosa do 10 centymetrów. Na szczęście nowe władze stanowczo odcięły się od tego pomysłu.

Przepięknym psem, którego zdjęcie otwiera artykuł jest Daytona z amerykańskiej hodowli Ginkgo.

PS. Wprawne oko, znajdzie w artykule wzmiankę o nas. 🙂

Bookmark the permalink.

Leave a Reply